هتل Fox در کپنهاگ (دانمارک) 21 هنرمند رو از سراسر دنیا دعوت کرده تا اتاق هاش رو دکور بزنن. حاصل کار هم یه مجموعه هنری فوق العاده ست که توش از مانگاهای ژاپنی تا نقاشی خیابانی پیدا میشه!

Fun. Geneviève found herself working on interiors for the first time with the Hotel FOX. She loved the freedom of the project because she got the opportunity “to control everything; walls, floor – you’re the boss! It’s just your stuff and nothing else: No logo and no barcode to add! The glorious, technicolor-dream-coat room where rocking horse people eat marshmallow pies.”

 

Deep comfort. Hoppek hopes his guests will find his rooms crazy but he is honest enough to say that he designed them principally for himself rather than anyone else: “Everything I do is for myself, I try to do what I like. I am an egoist and get paid for it. – You are a baby: The soft sewn world of a baby’s cradle: No hard edges, no nasty big world just primary colours and primary comforts. Come to Mummy.”

Spacing out. Interact describes his room designs as being “like a flip book in motion”. He was interested in “feeling the space” rather than just coming up with paintings for the walls.
“…And heavy-hooded eyes inside her black hair / Shined at me from the depths of her hair deepest black / While my fingers pushed into her straight black hair / Pulling her black hair back from her happy heart-shaped face…” Nick Cave

North vs. south. Room 209 was designed by Manuel: “It is about chance. I'm deeply impressed by the influence of chance on our lives and what we make of it. Tell me a story about spirits of the Black Forest and Amazonia. I am a small animal finding my way. Trees are like chess pieces. Rocks are dice. Life is a game of chance.”

Idea, colour and space. Kim’s rooms for Hotel FOX are his first venture into interiors: “I wanted to try and make psychological rooms as much as physical ones. To make rooms as stage sets. To make rooms that I hadn't seen before”. Hiorthøy hopes that guests will respond to his rooms either with irritation or enthusiasm; “both are good”, he says: “Hello. Green, orange, green, green, brown, red, grey.”

Feeling special. Container came up with a royal theme for their four rooms “to emphasise the feeling of being special that one gets when one stays in a hotel.” They also based their rooms on the four suites in a pack of cards. Room 309 is clubs: “FOXy deep red paints and fabrics mixed with a dark and sultry palette makes this a seductive and sophisticated room. It is designed to intoxicate and relax – like a nightclub with beautiful sexy princess women, party-divas, and men who look like clowns.”

Form and function. E-Types are also conscious of their pedagogic duties and hope that a stay in their rooms will make their guests think and reflect upon the different issues embedded in the design.
“The old rule of thumb does still exist: Never trust statistics with unnamed sources. Strive to create your own understanding of the data, and question causalities. Design is, and will always be a content-driven business… We’re all in the business of making sense.”

Wonder. Being Swiss, Güdel decided to use the ultimate kitsch literary theme for his rooms: The story of Heidi by Johanna Spyri. “If you come from Switzerland, like me, you always have at least one grandfather who was a farmer...” he says.
“Heidi was awakened early the next morning by a loud whistle; the sun was shining through the round window and falling in golden rays on her bed and on the large heap of hay, and as she opened her eyes everything in the loft seemed to gleam with gold.” Johanna Spyri

ادامه مطلب

آثار و ابنیه تاریخی شهرستان بوكان
موقعیت جغرافیایی و تاریخی شهرستان بوكان :
شهر بوكان مركز شهرستان بوكان استان آذربایجان غربی با پهنه ای حدود 8 كیلومتر مربع در جنوب استان در مسیر راه میاندوآب ـ سقز در 36 درجه و 31 دقیقه عرض شمالی و 46 درجه و 12 دقیقه طول خاوری نسبت به نصف النهار گرینویچ قرار دارد و ارتفاع آن از سطح دریای آزاد 1370 متر می باشد . درباره نام أین شهر نیز هماند دیگر شهرها نظرات زیادی وجود دارد . بعضی ها بر أین باورند كه « بو » به معنی سرزمین و « كان » به معنی معدن است و بوكان به معنی سرزمین معدن است . اما باور غالب درباره نام أین شهر أین است كه واژه بوكان از دو كلمه « بوك » به معنی عروس و « آن » علامت جمع تشكیل شده و بوكان در معنای « عروسان » معنی می دهد . زیرا أین شهر به دلیل دارا بودن آب و هوای مطبوع و باغهای زیبا ، سرسبز و خرم ، همانند عروسی زیبا ، به آرایش طبیعت آراسته بوده است و همچنین بخاطر داشتن جایگاه چهارراهی ، بیشتر روستائیان پیرامون آن ، هنگام عروسی كه عروسشان را از یك آبادی به آبادی دیگر می برده اند از میان بوكان می گذشتند و در پیرامون استخر آب آن به رقص و پایكوبی می‌‌‌پرداخته‌اند . این شهرستان از شمال به حومه شهرستان میاندوآب از شرق به شاهیندژ از جنوب به سقز كردستان و از سمت غرب به مهاباد متصل شده است . آب و هوای بوكان در زمستان سرد و پر برف و در تابستان نسبتاً گرم است . اراضی بوكان به علت وجود رودخانه سیمینه رود كه از شمال به جنوب در امتداد جاده شوسه ، بوكان به میاندوآب در جریان است حاصل خیز می باشد .

مسجد حمامیان :
در نزدیكی شهر بوكان در كنار روستای حمامیان مسجد قدیمی و نسبتاً سالم حمامیان و بقایای مدرسه قدیمی حمامیان و وضوخانه كه هم اكنون قسمتی از كلاسهای آن سالم مانده ، قرار گرفته است . این مسجد قبل از جنگ جهانی دوم در سال 1328 هجری بنا شده است و موسس آن مرحوم « محمود آقا ایلخانی زاده » و معمار آن شادروان « معمارباشی مراغه ای » بوده است . بنای مسجد بابلان مربع شكل و بصورت تك گنبدی با مصالح سنگ لاشه ای در پی و آجر چهارگوش در بدنه و گنبد پوششی بصورت دو لایه با ظرافت خاصی بنا گردیده و بعد از احداث بنای مسجد واحدهایی تحت عنوان مدرسه متصل به بنای مسجد ساخته شده است .
نمای مسجد حمامیان

در مسجد حمامیان واحدهایی تحت عنوان مدرسه متصل به این بنا ساخته شده
مسجد جامع بوكان :
مسجد جامع بوكان در بخش مركزی و قدیمی شهر و در كنار تپه قدیمی ، مشهور به تپه قلعه سردار و در ضلع شرقی سرآب كه از كوه فعل شكینه سرچشمه می گیرد قرار گرفته است . این اثر با طول و عرض 25*30 متر دارای شانزده گنبد كه بر روی نه ستون قرار گرفته احداث شده است . كه 6 عدد از این ستونها از سنگهای آهكی تراشدار مربوط به بنای اولیه اثر می باشد ولی چهار گنبد آجری و سه عدد از ستون ها با تیرآهن و روكش سیمانی در گسترش بعدی مسجد در سال 1345 ساخته شده اند . تاریخ تاسیس مسجد جامع 1310 هجری است و معمار این بنا مرحوم « علی اصفهانی » از معماران ماهر و چیره دست آن زمان بوده است . این بنا در حال حاضر به عنوان محل برگزاری نماز جمعه بوكان مورد استفاده اهالی شهر قرار می گیرد .
مسجد جامع بوكان قبل از جنگ جهانی دوم در سال 1328 هجری بنا شده
مقبره سردار بوكان :
این بنا در شهر بوكان در داخل پارك عمومی قرار گرفته است و مربوط به دوره قاجاریه می باشد . زیربنای مقبره در سطح 198 مترمربع بوده است و دارای یك گنبد مركزی ، ایوان و دو دهلیز در طرفین می باشد . مصالح بكار رفته در بنا در قسمت پی از سنگ لاشه بصورت تفلیسی و دیوارها و گنبد و طلقها از آجر چهارگوش می باشد ، در ضلع جنوبی كه ورودی بنا را تشكیل می دهد ، ایوانی با 2 ستون سنگی قرار گرفته است كه زیبایی خاص به مجموعه داده است ، مقبره مذكور مدفن خانواده سردار « عزیز خان مكری » داماد امیركبیر و فرمانده كل قشون ناصرالدین شاه قاجار می باشد كه مورد توجه امیركبیر بوده است .
بنای مذكور با معماری سنتی یكی از آثار قدیمی ارزشمند بوكان می باشد كه به علت احترام خاص مردم به این مكان معمولاً مورد بازدید اهالی بوكان قرار می گیرد .
نمای بیرونی مقبرة سردار بوكان
تپه عباس آباد ( قلعه ):
قلعه تاریخی عباس آباد در بررسی باستان شناسی كه در سال 1367 ( هجری شمسی ) بر محور تپه تاریخی قالاچی در بوكان به انجام رسید ، در مجاورت جنوب شرقی روستایی به همین نام و بر روی تك ارتفاع آهكی كه در محل به « گردی تپه » اشتهار دارد مورد شناسایی قرار گرفت . دژ بر تمام ارتفاعات مجاور و نیز دشت وسیع در اطراف رودخانه تتاهو كه از جنوب به شمال در جریان است كاملاً مسلط می باشد . شكل قلعه بیضی نزدیك به دایره است و برج های آن نیم دایره و توپر می باشد . سنگهای بكار رفته در جبهه بیرونی آن همه بزرگ و تراشدار بوده است ، اما سنگهای جبهه درونی حصار دژ از سنگ لاشه است و سنگ های كوچك از جنس آهكی با ملاتی احتمالاً از ماسه و آهك كه در داخل حصار بكار رفته در استحكام بدنه دیوار بسیار موثر بوده است . در داخل دژ بقایایی از ساختمان های سنگی است كه حتی فرم خود را نیز حفظ كرده اند ، این بقایا كه به عنوان تاسیسات داخل دژ منظور شده از حیث زمانی با ساختمان دژ هم دوره نیست و به یكی از استقرارهای دوره اسلامی تعلق دارد .
قلعه داش تپه
كل تپه :
تپه ای باستانی است كه در حال حاضر بوسیله واحدهای ساختمانی احاطه گردیده است این تپه در روستای كل تپه در جنوب بوكان قرار رگفته است كه این روستا به خاطر وجود چشمه های متعددی در كنار این تپه باستانی بنا گردیده است كه نام روستا هم برگرفته از نام تپه است . ارتفاع نسبی این تپه از 30 تا 40 متر بیشتر نمی شود شامل بقایایی از فرهنگ انسانهای دوران ماد می شود و علت اصلی انتخاب این انسانها برای سكونت به احتمال قوی مسائل امنیتی و تدافعی بوده است . ازانجا آذربایجان غربی بویژه كناره های دریاچه ارومیه مركز آتشكده ها و آیین های ایران كهن بوده است قدمت كل تپه هم به زمانی بر می گردد كه در آن جا آتشكده هایی بوده است و نشانی از آتش را در خود پنهان دارد .
این تپه در روستای كل تپه در جنوب بوكان می‌باشد
دیگر آثار باستانی و قدیمی بوكان شامل بناها و آثار زیر می باشد :
قلعه داش كند ، آسیاب كهنه ، قلعه قره كند ، كور خانه ، قبرستان قدیمی قاجر ( هزاره اول و دوم قبل از میلاد )، قلعه عباس آباد ( ساسانی )، قلعه اوغلام، قلعه سماقان، قلعه چاورچین، سد قدیمی ( قورمیش )، دخمه علی كند ( صفویه )، قلعه بوغه، قلعه امیرآباد ، قبرستان كانی شیشه، گنبد سردار، قبرستان خراسانه، قبرستان شیخلو ، قبرستان داش ، قبرستان كافی موزه و ...
در این شهرستان علاوه بر موارد فوق تپه‌های تاریخی ذیل نیز قابل اشاره می‌باشد.
تپه باستانی ساری قامیش، تپه عربلو، تپه اسكی بغداد، تپه قلای سمبه، تپه قلای درویشان، تپه تابانی، تپه كلك آبی، تپه شیخان كوچك، تپه شیخان بزرگ، تپه موجه، كول تپه، تپه قلای تپه، تپه قلعه كهنه آل‌بلاغ، تپه روژبیاتی، تپه داربسر، قلعه تپه یا قره تپه، تپه خلیكه، تپه گرد خزینه، گردشین سرآو، تپه آشی، كلك تپه، گردشین رحیم‌خان، تپه محمود، تپه عثمان قره، تپه كانی گوزله، عبدالله تپه‌سی، تپه آغ تتر، تپه اوینه چی، تپه جوانمرد، تپه تازه قلا، قلای تبت، تپه حیدرمست، تپه كانی دروزان، تپه بند، قلای قلعه جوق، تپه و گورستان خراسانه، تپه‌های تركمن كندی، تپه ینگیجه، تپه كانی سیران، تپه‌های سردار‌آباد، تپه اسكندر ، تپه تكان تپه، تپه عبدالله آباد، تپه باغچه، تپه اسبوغه، تپه چاورچین، تپه محمودآباد، تپه امیرآباد، تپه گرد، تپه نلیسكه، تپه مقصود، زمینهای معروف به جره، تپه قلعه قره‌كند، تپه اوزون قشلاق، تپه ناچیت، تپه ایل تیمور، تپه قلای داش كسان، تپه سردار‌آباد، تپه كوره خانه، تپه آسیاب كهنه، گردمالان، تپه قالایچی،

سوغات و صنایع دستی بوكان
در حدود 300 خانوار در این شهر و روستاهای اطراف آن به تولید صنایع دستی مشغولند. عمدة صنایع دستی این منطقه شامل قالی بافی- سجاده بافی- پارچه بافی- حصیر بافی و خراطی می باشد. پولك دوزی از مشهورترین صنایع خانگی این شهرستان است.

قالی بافی
قالی بافی بوكان به سبك سنتی در اندازه های پشتی و كناره و در طرحهای 3 ترنج- هراتی- و سایر طرحهای كردی افشار و... تولید می شوند طرح قالی های بافت بوكان همانند اكثر قالی های كردی انتزاعی هستند نقوش موجود در بافته ها مستقیماً از عوامل طبیعی مانند كوه- رود- درخت- آتش و... الهام گرفته شده اند. رنگهای مورد استفاده در آنها همان رنگهای تند و درخشان مناطق كردنشین است. اما امروزه تولید فرشهایی با نقشه های شهری و گردان نیز در این شهرستان رایج شده است.

نقوش بكار رفته در قالیبافی بوكان
دست‌بافت پشم بوكان


سجاده بافی
همانند سایر مسلمانان اهل تسنن كه مقید به نماز خواندن روی سجاده مخصوص بخاطر تأمین طهارت مكان عبادت هستند اهالی بوكان نیز به تولید انواع سجاده از نوع جاجیم و گلیم با طرحهای ساده یا طرحهائی مخصوص (شبیه طرح محراب) اشتغال دارند این دست بافته بدلیل كوچكی و سبكب براحتی توسط نمازگذار قابل حمل است. در بافت سجاده معمولاً از پشم های خودرنگ استفاده می شود و اغلب برنگهای سفید – سیاه و قهوه ای است از این رو سجاده یا تماماً قهوه ای بوده یا دارای زمینه سفید با نقوش تیره است.

پارچه بافی
بدلیل علاقه اقوام كرد به حفظ سنن و آداب و رسوم سنتی خود و پیروی از هویت فرهنگی خاصی كه به آن پایبند هستند تولید پارچه مخصوص لباس كردی كه "بوزو" نامیده می شود توسط دستگاههای پارچه بافی معمول است روش كار بدین صورت است كه استاد كار پس از دریافت پشم ریسیده شده و گرفتن سفارش اقدام به چله كشی و ماسوره پیچی نخ ها نموده و با توجه به ابعاد محصول مورد سفارش و نوع بافت آن از شانه های مختلفی استفاده می نماید سپس با حركت در آوردن ماكو به كمك دست كه در داخل آن ماسوره حاوی نخ های پود قرار داده و استفاده از پا برای ایجاد درگیری نخ های پود و تار عمل بافت را انجام می دهد عرض دستگاههای بافندگی از 20 تا 65 سانتی متر متفاوت است. عرض 20 سانت بیشتر برای تهیه پارچه لباسهای كرسی معمول است و بطور متوسط از 22 متر آن یكدست لباس محلی كردی تهیه می گردد.
در برخی موارد نوعی پارچه توری برای تهیه پشه بند نیز تولید می شود كه نخ های آن بسیار ظریف تر از پارچه معمولی است.

حصیربافی
بافت حصیر با ساقه گندم و جو كه قبلاً خیس و انعطاف پذیر شده است توسط دست وبدون استفاده از ابزارخاصی از سایر محصولات صنایع دستی این منطقه است حصیر تولید شده مصارف مختلفی از قبیل زیرانداز- پرده سایه بان و تزئین دارد.

خراطی
صنعت خراطی چوب به صورتی محدود در این شهرستان متداول است برای تولید محصولات خراطی از چوب درختان گردو- بید- صنوبر- گلابی و سنجد كاج و افرا استفاده می شود و تولید انواع محصولات نظیر چوب سیگار- عصا- چوب تعلیمی- قلیان- مهره های شطرنج و تخته نرد- پایه مبل- صندلی میز آباژور معمول است. همچنین یكی از عمده اقلام تولیدات خراطی ساخت دوك نخ ریسی دستی است كه در ریسندگی الیاف برای ریسیدن پشم بكار برده می شود. دوك باید خیلی راست باشد. بعد از ساختن دوك مدتی آنرا در جای خشك نگه می دارند و اگر بعضی از آنها در این مدت كج و معوج شده باشد آنها را روی آتش ذغال داغ كرده با خم گیر آنها را راست می كنند.

پولك دوزی و منجوق دوزی
منجوق و پولك دوزی از جمله صنایعی است كه به صورت خانگی و گاهی كارگاهی در این شهرستان مرسوم است. دوخت پولك و منجوق بر لباسهای سنتی عروسی زنان كرد و نیز كلاه كمربند – جلیقه پولك دوزی شده كه در اصطلاح محلی سیخمه نامیده می شود به جهت حفظ آداب و سنن محلی در نزد كردها از اهمیت ویژه ای برخوردار است. پولك دوزی كاری زمان گیر و مشكل است به عنوان مثال هر صنعتگر ماهر در هر روز فقط عدد كلاه پولك دوزی شده تولید می كند.

پیشرفت‌های دانش معماری جهان قابل پیش‌بینی برای ما نیست؛ معماری با سرعتی بیش از سایر علوم می‌تازد تا با بهره‌گیری از تکنولوژی‌های جدید زمینه را برای زندگی بهتر در دنیای کاملا مدرن شده عصر حاضر آماده کند.
معماران در تلاش خود برای تبدیل ایده‌های ذهنی‌شان به عمل، از هیچ تلاشی فروگذار نیستند. چراغ آتلیه‌ها در طول شبانه‌روز روشن است و پیران عرصه معماری در کنار دانشجویان مبتدی نوآوری را با تجربه در هم می‌آمیزند تا بشر بیش از پیش به زندگی در مکان مصنوع دلبسته شود. دیگر زمانه ساختمان‌های افقی تمام شده است و اگر روزگاری ویلاسازی دلمشغولی انسان به شمار می‌آمد، نیاز جهانی امروز، معماران را به سمت ساختمان‌های عمودی می‌کشاند. معماران امروز در دفاتر بزرگ خود نشسته‌اند و منتظر تا از طریق اینترنت، کارفرمایی آنها را به طراحی جدیدی فراخواند. آن جا که جنگ معمار و مشکلات آغاز می‌شود موانع پیش رو می‌آیند و تنها او است که باید از دل تمامی محدودیت‌ها برای خود عرصه‌ای بیابد تا در آن به بیان ایده‌های راهگشای خود همت گمارد.


محیط زیست و معماری سبز
از سوی دیگر، جهانی که در جزئی‌ترین افعال خود، تکنولوژی را به خدمت گرفته می‌رود تا محیط‌زیست را در آلودگی‌های گوناگون حاصل از تجمع کارخانه‌ها و تولیدی‌ها و خدماتی‌ها فروبلعد. دانش‌های مختلف جهانی از پنجاه سال پیش بر آنند تا در کنار اکتشافات جدید علمی به راه‌حل‌هایی برای کاهش آلودگی، کاهش مصرف انرژی و در نهایت پایین آوردن سوخت‌و‌ساز منابع طبیعی بپردازند. معماری نیز از این قاعده مستثنی نیست و بلکه بیش از علومی چون پزشکی و گیتاشناسی در پی آشتی با محیط زیست است.
دنیای‌امروز در قالب دانش معماری سبز و معماری محیط‌زیست در پی کشف دوباره مقوله محیط‌زیست در قالب بناها و ساختمان‌هاست و در این زمینه کشورهای مختلف دست به فعالیت‌های متنوعی زده‌اند. با این حساب نباید تعجب کنید که جزیره دبی نیز بی‌کار ننشسته و با تمام توان در پی آن است که تا چند سال آینده نمونه‌ای از این نوع معماری را در خود داشته باشد.
مهندس الهام علوی‌زاده در سایت آرونا به نمونه‌ای از این برج‌ها اشاره کرده که تمامی انرژی خودش را تامین می‌کند. وی می‌نویسد: «این برج که قرار است در دبی ساخته شود، برج انرژی نام دارد و تمام انرژی خود را تامین خواهد کرد. یک توربین بادی بسیار عظیم در بام برج قرار دارد و به موازات آن سلول‌های فتوولیتک قرار گرفته‌اند. شکل سیلندری این برج به منظور ایجاد کمترین سطح ممکن در مقابل نور خورشید است».
یک محافظ خورشیدی از کف تا سقف، 60 درجه از نمای دایره‌ای بنا را در مقابل تابش بسیار شدید آفتاب محافظت می‌کند. نور تابیده بر سایر بخش‌های نما توسط پوشش معدنی پنجره‌ها تعدیل می‌شود.


سنت ایرانی در دست بیگانه‌ها
دبی شهر گرما است، شهری که دما در بعضی از روزهای آن بیش از 50 درجه سانتیگراد گزارش شده است و اگر این گرما به عنوان محدودیت به حساب بیاید، راهکار آن می‌تواند اسباب بالارفتن ظرفیت طراحی ساختمان انرژی را بالا ببرد. برای مقابله با گرما، طراحان پروژه از دو راهبرد بهره برده‌اند. نخست در پوشش بنا و جنس پنجره‌ها است: نمای این برج از یک نوع محصول جدید شیشه وکیوم ساخته خواهد شد که در سال 2008 وارد بازار می‌شود. پنجره‌های با‌کیفیت بالا دارای محافظ‌هایی برای جلوگیری از ورود گرمای بیرون هستند، چیزی که در منطقه‌ای با دمای 50‌درجه سلسیوس در تابستان ضروری است. این پنجره‌های دارای شیشه وکیوم، دوسوم کمتر از شیشه‌های معمولی امروزی حرارت را از خود عبور می‌دهند.
اما راهکار دیگر طراحان برای مقابله با گرما در طراحی سازه مطرح می‌شود. آن‌ها با بهره‌گیری از نوع معماری ایران در یزد بهره گرفته‌اند. بله! همان بادگیرهای خودمان. صدها سال پیش در اکثر مناطق حاره‌ای ایران از بادگیر در سقف‌ها استفاده می‌شده که این تکنولوژی بعدها به مناطق عرب‌نشین غرب ایران مانند، عراق، کویت و بحرین وارد شده و هم اینک قرار است، در برج انرژی بازآفرینی شود. نمونه‌های عربی بادگیرها در ساختمان‌های سنتی کشورهای همسایه در‌حال‌حاضر به علت تهویه طبیعی مورد توجه و علاقه خاص توریست‌ها هستند. هوای خنک از بازشوهای بالای بادگیر وارد می‌شود و به علت سنگینی به سمت پايین حرکت می‌کند و هوای گرم سبک را به بالا می‌راند و به این ترتیب تهویه مطبوعی در فضاهای داخلی بنا انجام می‌گیرد و دما برخلاف گرمای شدید محیط بیرون متعادل می‌شود. علوی‌زاده در بخش دیگری از نوشتارش در معرفی برج انرژی می‌نویسد: «در این برج نیز از عملکردی مشابه بادگیر استفاده شده است. فشار منفی ایجاد شده توسط بادشکن‌ها در طول برج، هوای مصرف شده را از درون اتاق‌ها از طریق درزهای هوا به بیرون نمای ساختمان می‌کشد. همزمان هوای تازه از طریق سیستم داکت وارد فضا می‌شود. آب دریا نیز برای خنکی بیشتر مورد استفاده قرار خواهد گرفت. سه برج خنک کن کمک می‌کنند تا دما به 18 درجه سيلسیوس برسد. داکت‌های شفاف هوای تازه را وارد آتریوم‌ها و از آنجا به کریدورها و دفاتر اداری می‌کنند».
طراحان قصد دارند از طناب‌های فلزی برای آویزان کردن باغچه‌های معلق استفاده کنند. همزمان با این کارها، سیستم خنک‌‌ساز زیرزمینی، آب را خنک کرده و از طریق لوله‌های تعبیه شده در کف‌ها به طبقات می‌فرستد.


دور افتاده از قطار
دبی همراه با شهرهای بزرگ دنیا چون شیکاگو، نیویورک و پاریس در تلاش است تا برجی دوست‌دار محیط‌زيست بسازد و جالب این‌جا است که اکثر الگوهای چنین طرح‌های از شرق آمده است. حالا سوال این‌جا است که در بحران ساخت‌و‌ساز کشور، جایی که «اوستا حسن» یک تنه وظایف مهندس معمار و مهندس عمران و مهندس جوش و خلاصه مهندس طراح را به عهده می‌گیرد و بحران مسکن همچنان به عنوان اولین دغدغه هر خانوار ایرانی مطرح است، تا چه زمانی باید از این قافله عقب بمانیم؟ اگر امروز تمام جهان در پی اکتشافات جدید در زمینه‌های مختلف توجه به محیط‌زيست دارد و ما در بنگاه‌ها و بانک‌ها به دنبال 40‌متر سقف بالای سر، پاسخگوی این تفاوت کيست و در کجا است؟
دبی یک شهر آرمانی نیست، حتی در اندازه‌های کوچک شهر مساعدی برای زندگی به حساب نمی‌آید، اما با تمام توان خود به دنبال این است که به موزه‌ای کوچک از «آنچه شما خواسته‌اید» بدل شود و ما به عنوان همسایه این شهر ساحلی باید برای جلوگیری از سرمایه‌های معنوی و مادی خود هم که شده فکری به حال این فاصله بکنیم و لااقل در زمینه دانش و اطلاعات پیشرو باشیم به امید روزی که بتوانيم در همین سرزمین ایده‌هایمان را به عمل بدل کنیم.

آجرلعابدار قلاچی بوکان (۸۰۰ق.م)یادگاریهای که تنها  عکسهای آن در دست خودمان مانده